Signalement en anamnese #
In de voorafgaande twee weken was er sprake van progressieve rugpijn, zonder neurologische uitval. Op de dag van presentatie verslechterde de patiënt acuut naar een volledige paralyse van de achterhand, waarbij bij neurologisch onderzoek geen diep pijngevoel meer aantoonbaar was.
Diagnostiek #
Een CT-scan van de thoracolumbale wervelkolom toonde een hernia nuclei pulposi ter hoogte van L3-L4 aan de linkerzijde, met duidelijke compressie van het ruggenmerg.
Behandeling #
Gezien de afwezigheid van diep pijngevoel werd een gereserveerde tot slechte prognose met de eigenaren besproken. Ondanks deze prognose kozen de eigenaren voor chirurgische interventie.
Er werd aansluitend een hemilaminectomie uitgevoerd. Peroperatief werd een grote hoeveelheid extrusief discusmateriaal aangetroffen. Opvallend was dat het materiaal sterk verkleefd was aan de dura mater, waardoor het voorzichtig en geduldig moest worden losgeprepareerd om iatrogene schade te voorkomen.
Postoperatief verloop #
Reeds één dag postoperatief werd opnieuw diep pijngevoel vastgesteld. Daarnaast waren er al spontane bewegingen van de achterpoten zichtbaar.
In de weken daarna zette het neurologisch herstel snel door. Vier weken postoperatief was de patiënt weer in staat om zelfstandig te lopen met een goede functie van de achterhand.
Discussie #
Deze casus illustreert dat, ondanks de afwezigheid van diep pijngevoel bij presentatie (graad 5), herstel mogelijk blijft—zeker bij snelle chirurgische decompressie.
Factoren die mogelijk hebben bijgedragen aan het gunstige herstel in deze patiënt zijn:
- De relatief korte duur tussen verlies van diepe pijnperceptie en chirurgische interventie
- Adequate en volledige decompressie
Hoewel de prognose bij graad 5 patiënten doorgaans gereserveerd tot slecht is, onderstreept deze casus het belang van snelle besluitvorming en het bespreekbaar maken van chirurgische opties met eigenaren.