Röntgenfoto verstopping kat

Poes Loetje zat propvol ontlasting: "zo blij dat ze poept!”

Een patiënt van Specialistische Dierenkliniek Utrecht had intensieve zorg nodig. Poes Loetje mocht daarom regelmatig met paraveterinair Wilhelmien Kool mee naar huis. Lees hier over deze ervaring.

Ontlastingsproblemen

Toen onze specialist interne Ronald van Noort eind december met de poes Loetje (huiskat) kwam aanlopen was ik gelijk verkocht. Wat een schatje! Toen ik vroeg hoe oud ze was en er gelijk achteraan vroeg “5 weken?” viel ik meteen in verbazing toen ik hoorde dat ze al 13 weken was. Mijn reactie was “dat kan nooit”, maar de eigenaren wisten het zeker want ze kwam bij een kennis vandaan.

Loetje woog bijna 700 gram. Ze kon al weken niet van haar ontlasting af voordat ze was doorgestuurd. De röntgenfoto was duidelijk; ze zat propvol ontlasting en voelde zich hierdoor duidelijk niet ok.

Klysma's en buikmassages

Ze bleef een dagje in de opname en elke twee uur kreeg ze een klysma. De eerste ontlasting kwam na vier à vijf uur en aan het einde van de dag mocht ze weer naar huis. Maar elke keer als ze weer terug naar de kliniek kwam was de ontlasting harder en ging het er handmatig uitmasseren moeizamer.

Ze had intensievere zorg nodig en daarnaast durfden de eigenaren niet diep genoeg te masseren, wat wel nodig was voor het juiste effect. Daarnaast had ze een enorme navelbreuk die door het persen ook steeds groter werd.

In overleg met de eigenaren mocht Loetje met mij mee naar huis. Eerst een nachtje en later een keer twee nachtjes. Ze kreeg drie keer daags verschillende medicijnen en elke twee tot drie uur een klysma en een buikmassage.

Tekort aan schildklierhormoon

Ondertussen waren er verschillende andere dingen aan Loetje opgevallen. Ze was erg klein voor haar leeftijd, maar ook niet in verhouding. Een bol koppie, rond lijf en korte pootjes. Ook mentaal had ze een achterstand, ze was nog lang niet zover als kittens van haar leeftijd horen te zijn. Ze vond geluidjes interessant maar spelen deed ze nog niet. Wel hield ze enorm van knuffelen, het liefst lag ze bij je in haar mandje of lekker op schoot.

Door haar achterstand op verschillende fronten zijn we verder gaan kijken naar haar dwerggroei. We ontdekten dat een tekort aan schildklierhormoon precies haar verschijnselen zouden verklaren. Na bloedonderzoek bleek onze diagnose juist te zijn en Loetje kreeg schildkliermedicatie voorgeschreven.

In de periode die volgde heb ik haar regelmatig meegenomen naar huis om haar te verzorgen. Soms was ze zelfs een hele werkweek bij mij en mocht ze in het weekend weer lekker naar haar gezinnetje. De eigenaren waren zeer dankbaar voor deze zorg en hulp.

Blije mailtjes met poepfoto's

Na een aantal weken tot maanden ging het ontlasten (nog steeds met massage!) steeds iets beter. Omdat Loetje toch weer een keer full time bij haar baasjes moest gaan wonen, heb ik de eigenaren precies laten voelen en zien wat ik tijdens mijn massages en klysma’s doe. Ze zijn het zelf gaan oppakken en Ronald en ik kregen de eerste blije mailtjes met poepfoto’s. Loetje groeide steeds beter, kreeg meer energie en het ontlasten ging thuis goed.

Plots kon ze het zelf zonder hulp en zijn de eigenaren de zorg gaan afbouwen. Ook de medicatie voor haar darmen hebben we afgebouwd. Op dat moment was de schildklierfunctie helaas nog niet goed. Uit de test bleek dat de waardes te laag waren, dus hebben we de dosering voor de schildkliermedicatie moeten verhogen.

Onlangs, bijna drie maanden na haar eerste bezoek, is Loetje op controle geweest. Ze poept elke ochtend na het eten zelfstandig op de kattenbak, haar schildklierwaardes zijn genormaliseerd en ze doet het enorm goed. Ze weegt nu 1,2 kilo en gaat een hele mooie toekomst tegemoet!