De gebroken poot van Zwieber

Zwieber de hond was onder een auto gekomen en steunde niet meer op zijn rechterachterpoot. De eigen dierenarts had al wel foto’s gemaakt. Het ging om een labrador van 7 maanden. Ze had haar onderbeen gebroken: zowel het scheenbeen als het kuitbeen.

Operatie om de breuk te herstellen

Breuken zoals deze kunnen bij honden niet gegipst worden. Zij moeten met een operatie worden hersteld. Omdat de breuk mooi in het midden van het bot zit, leent deze breuk zich prima voor een interne fixatie met een plaat en schroeven. Zwieber werd door haar eigenaar bij ons binnen gebracht.

Na een algemeen onderzoek (om te kijken of er verder niets aan de hand was) werd Zwieber onder narcose gebracht. Het spalkverband, dat door de eigen dierenarts was aangebracht werd verwijderd. Daarna werd de poot geschoren. Om te weten welke platen en schroeven we moesten gaan gebruiken, werden er door ons nieuwe foto’s gemaakt in twee richtingen, waar we metingen op konden uitvoeren. Nadat we de metingen hadden verricht werd Zwieber op de operatietafel gelegd. Zwieber wordt afgedekt met een doek.

Zwieber ligt half op haar rug en half op haar zij. Zo kan de gebroken poot mooi steunen op de tafel. Bij het boren en schroeven in het bot is er op deze manier goede tegendruk.

Zwieber ligt op een warmtemat, zodat haar temperatuur tijdens de narcose niet te veel zakt. Zwieber is geïntubeerd en haar ademhalingswaarden zijn op het computerscherm te zien. Er wordt tijdens de operatie ook continu een hartfilmpje gemaakt.

De breuk wordt eerst tijdelijk weer hersteld door middel van 2 dunne pinnen. Zij dienen alleen om de botfragmenten tijdelijk op hun plek te houden tijdens het zetten van de plaat. De pinnen zelf zijn veel te dun om de krachten tijdens beweging op te kunnen vangen en kunnen dus niet dienen als permanente oplossing. De plaat wordt hierna op het bot gelegd en gebogen (met buigijzers) in de vorm van het bot. De plaat moet precies aansluiten op het bot voor optimale stevigheid.

Nadat er een gat geboord is in het bot, ter hoogte van een schroefgat, wordt de diepte ervan gemeten: zo weten we welke lengte de schroeven moeten hebben om niet te ver uit te steken in de spieren, maar wel door het hele bot te gaan.

Ter hoogte van de breuk zie je twee cerclagedraden: zij zitten rond het bot en trekken het zo tegen de plaat. De plaat is gebogen om de contouren van het bot te volgen. De schroeven het dichtst bij de breuk zijn ervan afgericht om de genezing van de breuk niet te verstoren. Tevens trekt dit de fragmenten harder tegen elkaar aan. Hierdoor geneest het sneller.

De plaat kan levenslang blijven zitten. Na 6 weken dient de controle-foto ervoor om te kijken of het bot goed vergroeid is. Als dat zo is, mag Zwieber weer vrij rond rennen.